Reguła
I. Powstanie i nazwa Wspólnoty
Grupa modlitewna powstała w 1981r., nie miała początkowo nazwy. W 1984r. w trakcie rekolekcji wielkopostnych prowadzonych przez o. Mieczysława Bednarza, osoby biorące udział w tych rekolekcjach odkrywały imię Wspólnoty, które określiło jej powołanie
i charakter. (Ap 3,7-13 i Mk 7,31-37 – załącznik nr 6)
Ks. bp Jan Śrutwa, podczas Mszy Świętej kończącej ww. rekolekcje, wypowiedział nad uczestnikami to imię.
Brzmi ono „Effatha”.
„Otwórz mnie, bym w sercu usłyszał Twój głos…
Otwórz mnie, bym patrzył i zobaczyć mógł…
Otwórz mnie, bym życiem uwielbić Cię mógł…
Effatha, Effatha…”
Jezus Chrystus mówi do człowieka głuchoniemego „effatha” – „otwórz się” i staje się cud. Słowo Boże ma moc stwórczą, ponadnaturalną. Bóg okazuje swoje miłosierdzie, pełne miłości Oblicze. Człowiek może rozpocząć nowe życie.
Imię to jest dla nas – członków Wspólnoty wezwaniem, do którego z Bożą pomocą staramy się dorastać. Z każdą chwilą pragniemy też odczytywać jego coraz głębsze znaczenie.
II. Akt Oddania
Podczas rekolekcji w Ząbkowicach Śląskich w 2004 roku, Wspólnota Effatha została zaproszona przez Boga do zawarcia Przymierza. (Ne 10,31-40 | Mt 6 i 7| Flp 3,5-11; 4,1-8)
Do Przymierza przystąpiło 5 osób.
Duch Święty, który odrodził Wspólnotę przez nowe Przymierze, wezwał do oddania “Effathy” pod opiekę Najświętszej Maryi Panny. Miało to miejsce na jednym ze spotkań modlitewnych.
Akt ten podpisali: Ks. Kardynał Leon Józef Suenens, ks. Bronisław Dembowski,
o. Fio Mascarenhas SJ.
Akt Oddania
Charyzmat i misja Wspólnoty
Charyzmat i wynikająca z niego misja Wspólnoty, bierze początek z nadanego jej imienia “effatha” (“otwórz się”) i Słowa Bożego (Ap 3,7-13 i Mk 7,31-37).
I. Charyzmat
Charyzmatem Wspólnoty jest otwieranie się na Ducha Świętego i Jego działanie. Wspólnota realizuje swój charyzmat przez pogłębianie życia religijnego: słuchanie i rozważanie Słowa Bożego, modlitwę, uwielbienie, adorację, życie sakramentalne.
Wspólnota wykazuje troskę o głoszenie kerygmatu i poszukiwanie skutecznych form ewangelizacji, w tym dawanie świadectwa przez budowanie wspólnoty – okazywanie sobie wzajemnej miłości, pomocy w trudnościach, przebaczania urazów, akceptacji słabości.
II. Misja
Otwieranie się na Boga
żyjącego¹, działającego² i przychodzącego³,
który otwiera nas na innych ludzi.
¹ Boga, który zaprasza człowieka do wejścia w bliską relację z Nim, bo jest Osobą (wie wszystko, widzi, rozumie, słyszy) i mówi do swoich rozumnych stworzeń; dlatego każdy z nas może prosić: „Otwórz mnie, bym w sercu usłyszał Twój głos!”
² Boga, który dokonuje wielkich dzieł, realizując swój plan zbawienia, i który zaprasza człowieka do udziału w Jego dziełach (przez posłuszeństwo w pełnieniu Jego woli); dlatego każdy z nas może prosić: „Otwórz mnie, bym patrzył i zobaczyć mógł!”
³ Boga, który obiecał, że przyjdzie do swej Oblubienicy – Kościoła, by zabrać do Królestwa Bożego wszystkich, którzy naprawdę Go umiłowali; dlatego każdy z nas może prosić: „Otwórz mnie, bym życiem uwielbić Cię mógł!”
Struktura Wspólnoty
I. Przynależność do Wspólnoty
Członkami Wspólnoty są:
• osoby będące w Przymierzu (wyjaśnienie w punkcie Struktura przynależności)
• osoby nie będące w Przymierzu (wyjaśnienie w punkcie Struktura przynależności)
Oddzielną grupę stanowią sympatycy Wspólnoty.
Każdy inny przypadek jest rozpatrywany indywidualnie.
Sympatycy chcący zostać członkami Wspólnoty, powinni ukończyć Seminarium Odnowy Wiary (SOW) lub inne rekolekcje kerygmatyczne i obrać Jezusa Chrystusa za Pana swojego życia.
Decyzja wejścia do Wspólnoty i wejścia w Przymierze jest dobrowolna. Przymierze jest odnawiane każdego roku.
Przymierze stanowi ściślejsze związanie się ze Wspólnotą, aby w jedności z innymi członkami, przez posługę kroczyć do świętości.
Przymierze poprzedzone jest dniem skupienia.
Zewnętrznym wyrazem trwania w Przymierzu jest:
• umiłowanie Jezusa Chrystusa nade wszystko
• codzienne życie Słowem Bożym
• modlitwa
• wypełnianie woli Bożej zgodnie z nauką Kościoła
• budowanie relacji z ludźmi w miłości i prawdzie
• pielęgnowanie radości i nadziei we Wspólnocie
II. Struktura przynależności
Każda osoba będąca w Przymierzu:
• należy do grupy dzielenia, pogłębiając swoją osobistą więź z Panem Bogiem poprzez formację i modlitwę
• uczestniczy we wspólnotowej Mszy Świętej
• uczestniczy w spotkaniach formacyjnych
• w miarę możliwości formuje się pod opieką przewodnika duchowego
• angażuje się w dzieła Wspólnoty
• uczestniczy w miarę możliwości w rekolekcjach wakacyjnych ze Wspólnotą
• ma prawo posługiwać w diakoniach otwartych, a w pozostałych na zaproszenie
• może zostać: Animatorem, osobą odpowiedzialną za diakonię, członkiem Rady Wspólnoty, Liderem
• może reprezentować Wspólnotę na zewnątrz w ramach pełnionej funkcji, za zgodą Lidera/Pasterza
Każda osoba będąca członkiem Wspólnoty, która nie przystąpiła do Przymierza:
• należy do grupy dzielenia
• uczestniczy we wspólnotowej Mszy Świętej
• uczestniczy w spotkaniach formacyjnych
• angażuje się w miarę możliwości w dzieła Wspólnoty
• uczestniczy w miarę możliwości w rekolekcjach wakacyjnych ze Wspólnotą
• za zgodą Lidera ma prawo posługiwać w diakoniach otwartych
Członkiem wspólnoty przestaje być osoba, która nie uczestniczy systematycznie w spotkaniach formacyjnych lub w grupie dzielenia, bez uprzedniego zgłoszenia tego Animatorowi lub Liderowi.
W spotkaniach otwartych: Eucharystii, kursach, spotkaniach modlitewnych mogą brać udział osoby nie będące członkami Wspólnoty. W pozostałych wydarzeniach tylko wtedy, gdy zostaną zaproszone przez Lidera i/lub Pasterza Wspólnoty. Osoby takie nie są członkami Wspólnoty i nie mogą jej reprezentować, ani w jej imieniu się wypowiadać. Wspólnota nie ponosi za nich żadnej odpowiedzialności.
III. Kompetencje
Do osób odpowiedzialnych za Wspólnotę należą członkowie Kapituły Wspólnoty.
Kapituła Wspólnoty:
• jest stróżem Reguły – może wprowadzić zmiany w Regule Wspólnoty przez głosowanie
• przedstawia Radzie Wspólnoty propozycje formacji
• zatwierdza indywidualne wyjątki od Reguły
• może odwołać Lidera przed upływem kadencji wówczas, kiedy ten utraci pełne zaufanie grona Animatorów, lub całej Wspólnoty, lub swoją postawą burzy jedność, bądź też budzi poważne zastrzeżenia jego osobista postawa życiowa w relacji do przyjętej drogi i duchowości Wspólnoty
Kapituła Wspólnoty składa się z:
• Animatorów
• zastępców Animatorów
• Odpowiedzialnych za diakonie
• zastępców Odpowiedzialnych za diakonie
• Rady Wspólnoty
Na zaproszenie Rady Wspólnoty w obradach Kapituły mogą brać udział inne osoby.
a. Animatorem grupy może zostać członek Wspólnoty, który wszedł w Przymierze oraz, który:
• trwa w osobistej relacji z Panem (J 12,12-15), która wyraża się codzienną modlitwą serca, w tym modlitwą słuchania
• daje dobre świadectwo życia chrześcijańskiego
• ukończył formację w Szkole Animatora
• przeżył Seminarium Charyzmatyczne
• został wybrany i namaszczony do posługi Animatora na dany rok formacyjny
Animator:
• prowadzi spotkanie grupy dzielenia
• dba o swój rozwój duchowy
• troszczy się o powierzone mu osoby
• informuje Lidera o zmianach składu osobowego prowadzonej grupy dzielenia
• czuwa, aby każda osoba z jego grupy dzielenia, która zdecyduje się odejść ze Wspólnoty otrzymała stosowne błogosławieństwo Pasterza
• zgłasza Liderowi Wspólnoty wolę przystąpienia do Przymierza członków swojej grupy dzielenia
• uczestniczy w spotkaniach Kapituły Wspólnoty
• zgłasza potrzebę formacji członków grupy dzielenia
• ustala terminy spotkań domowych, ich częstotliwość oraz formę prowadzania tych spotkań
• wskazuje kandydata na swojego zastępcę
• wskazuje kandydatów na przyszłych Animatorów
• proponuje kandydatów do poszczególnych diakonii i posług
b. Odpowiedzialnym za diakonię może zostać tylko członek Wspólnoty, który wszedł w Przymierze oraz, który:
• daje dobre świadectwo życia
• posługuje w danej diakonii
• ma potwierdzony przez wspólnotę charyzmat (odpowiedni do danej posługi)
• posiada znajomość reguł rozeznawania
• ukończył formację w Szkole Animatora
• został wybrany i namaszczony do posługi bycia Odpowiedzialnym za diakonię na dany rok posługi
Odpowiedzialny za diakonię:
• może zaproponować członkom diakonii formację specjalną, właściwą dla specyfiki danej diakonii
• posługuje na rzecz Wspólnoty swoim charyzmatem
• wspólnie z Radą Wspólnoty rozeznaje miejsce i czas posługi diakonii
• podejmuje ostateczną decyzję co do składu osobowego diakonii w porozumieniu z Liderem i Pasterzem
• wybiera swojego zastępcę
• na koniec roku formacyjnego na spotkaniu Kapituły przedstawia propozycję Odpowiedzialnego za daną diakonię w następnym roku formacyjnym
• na koniec roku formacyjnego przedstawia Kapitule Wspólnoty sprawozdanie z prowadzenia diakonii
Niezbędne jest, aby każdy z członków Kapituły poddawał swoje patrzenie obiektywizacji, przez rozmowę ze stałym kierownika duchowym. Jeżeli w momencie objęcia funkcji osoba nie posiada takiego kierownika, zobowiązana jest znaleźć go w przeciągu jednego miesiąca. Informację o posiadaniu przewodnika należy przekazać Liderowi lub Pasterzowi Wspólnoty.
c. Rada Wspólnoty składa się z:
• Pasterza
• Lidera
• Zastępcy Lidera
• Członków Rady
Pasterzem Wspólnoty jest ksiądz katolicki, który podejmie się tej posługi i uzyska zgodę proboszcza parafii, przy której Wspólnota się spotyka.
Lider:
• reprezentuje Wspólnotę na zewnątrz i wyznacza w swoim zastępstwie osoby do reprezentowania Wspólnoty i działania w jej imieniu
• realizuje zalecenia Koordynatorów dotyczące form działania Wspólnoty i dzieł Odnowy w Duchu Świętym
• może wyznaczyć w swoim zastępstwie osoby do uczestniczenia w spotkaniach organizowanych przez Koordynatorów Diecezjalnych
• za zgodą Rady rozporządza dobrami finansowymi i materialnymi Wspólnoty
• przygotowuje sprawozdanie z działalności Wspólnoty składane Koordynatorom Diecezjalnym, co roku do 30 czerwca
• po zakończonej kadencji przekazuje swojemu następcy sprawozdania ze spotkań Rady, Kapituły
Lider jest wybierany przez członków Kapituły na drodze rozeznania duchowego.
Zasady i sposób wyboru Lidera:
• wybory Lidera odbywają się w czasie pierwszego spotkania Wspólnoty po Zesłaniu Ducha Świętego, w najbliższym możliwym terminie
• za wyznaczenie terminu i przeprowadzenie wyborów odpowiada Rada Wspólnoty
• wyborów Lidera dokonuje Kapituła Wspólnoty spośród swoich członków
• wybory są tajne
• każdy członek Kapituły ma 1 głos
• Lidera wybiera się na 2 lata
• Lider swoją posługę może pełnić maksymalnie 3 kadencje pod rząd
• wyboru Lidera dokonuje się w następujący sposób: każdy uprawniony do głosowania zapisuje na kartce nazwisko swojego kandydata. Jeżeli na którąś z osób padnie więcej niż połowa oddanych głosów i wyrazi ona zgodę, zostaje wybrana Liderem. Jeżeli nikt nie otrzyma wymaganej większości głosów, głosowanie powtarza się jeszcze dwukrotnie. Jeżeli w tych trzech głosowaniach nie uda się dokonać wyboru Lidera, Kapituła wybiera Lidera w czwartym głosowaniu zwykłą większością głosów, czyli Liderem wybrana zostaje osoba z największą liczbą głosów, która zgodzi się pełnić posługę
• Lider wybiera swojego zastępcę spośród członków Kapituły
• Lider może przed upływem kadencji złożyć rezygnację ze swojej funkcji
• wszelkie wątpliwości wynikłe w czasie wyborów Lidera, Rady rozstrzyga Pasterz Wspólnoty
Nad całością przebiegu głosowania czuwa Pasterz Wspólnoty.
Liderem może być tylko jedna osoba lub małżeństwo.
Zaleca się, aby na wybory wspólnotowe zaprosić Koordynatorów Diecezjalnych Odnowy w Duchu Świętym.
Rada Wspólnoty:
• wspiera Pasterza, Lidera i z-cę Lidera w podejmowaniu decyzji dotyczących Wspólnoty
• rozeznaje i podejmuje decyzje o działaniach Wspólnoty
• rozeznaje stałą formację Wspólnoty
• rozeznaje sprawy poszczególnych diakonii wspólnie z Odpowiedzialnymi za daną diakonię
• zatwierdza Odpowiedzialnych za diakonie. Po rozeznaniu może z tej funkcji odwołać
• decyduje o powierzeniu funkcji Animatora i jego zastępcy
• posyła do posługi na zewnątrz Wspólnoty
• powołuje do posługi Animatorów. Po rozeznaniu może z tej funkcji odwołać
• może powołać Skarbnika Wspólnoty
Zasady i sposób wyboru członków Rady Wspólnoty:
• członkowie Rady Wspólnoty wybierani są każdego roku
• wyboru 3 członków Rady dokonuje Wspólnota tydzień po wyborze Lidera lub w czasie pierwszego spotkania po Zesłaniu Ducha Świętego, w najbliższym możliwym terminie
• do głosowania ma prawo każdy członek Wspólnoty
• wybranym, może być każdy członek Wspólnoty będący w Przymierzu
• każdy z głosujących otrzymuje listę członków Wspólnoty będących w Przymierzu, na której zaznacza od jednego do trzech kandydatów
• członkami Rady zostają osoby, które zdobędą największą liczbę głosów i wyrażą zgodę na posługę
• za wybory członków Rady odpowiada Lider i jego Zastępca
• wszelkie wątpliwości wynikłe w czasie wyborów członków Rady rozstrzyga Pasterz Wspólnoty
Lider w jedności z Pasterzem, Radą Wspólnoty i Kapitułą:
• troszczy się o miejsce i warunki dla urządzania i godnego przebiegu regularnych spotkań Wspólnoty
• czuwa nad duchową, emocjonalną i społeczną integracją wszystkich członków Wspólnoty
• dba o właściwe przygotowanie stałych oraz nadzwyczajnych działań formacyjnych i ewangelizacyjnych Wspólnoty
• troszczy się o zachowanie wierności nauce Kościoła we Wspólnocie
• regularnie uczestniczy w spotkaniach Wspólnoty
• dba o rozeznawanie spotkań modlitewnych
• decyduje o współpracy z innymi wspólnotami i ruchami
IV. Diakonie
Diakonia skupia tych członków Wspólnoty, którzy posługują tym samym charyzmatem.
Odpowiedzialny za diakonię może zaproponować członkom diakonii formację specjalną, właściwą dla specyfiki danej diakonii.
W ramach Wspólnoty działają następujące diakonie:
1) diakonie otwarte:
• Agape
• Ewangelizacyjna
• Modlitwy Orędowniczej
• Techniczna
• Uwielbienia
• Muzyczna
• Miłosierdzia
2) diakonie na zaproszenie:
• Modlitwy Wstawienniczej
• Nauczania
• Rozeznająco-Prorocka
Działalność Wspólnoty
Cotygodniowe spotkania modlitewno-formacyjne są otwarte, może w nich uczestniczyć każda osoba bez żadnych zobowiązań. Spotkania poprzedzone są Mszą Świętą (godz.18.00) – do uczestniczenia w niej wszystkich zachęcamy.
Główną formą stawania przed Bogiem jest uwielbienie, zgodnie z przesłaniem Jana Pawła II
z 2002 roku:
„Życzę z całego serca, by Odnowa w Duchu Świętym była w Kościele prawdziwym “centrum treningowym” modlitwy i ascezy, cnoty i świętości. W szczególny sposób nie przestańcie miłować i zachęcać innych do umiłowania uwielbienia, tej formy modlitwy, która w sposób najbardziej bezpośredni uznaje, że Bóg jest Bogiem i wysławia Go dla Niego samego, oddaje Mu chwałę dlatego, że jest, zanim jeszcze zacznie Go wielbić za to, co czyni. W naszych czasach spragnionych nadziei, służcie poznawaniu i umiłowaniu Ducha Świętego. W ten sposób pomożecie w ukształtowaniu się owej “kultury Pięćdziesiątnicy”, która jest jedynie zdolna uczynić płodną cywilizację miłości i zgodnego współistnienia między narodami. Nie przestawajcie przyzywać niezmordowanie i z żarliwym naleganiem – Przyjdź, Duchu Święty, przyjdź!”.
I. Formacja
Centrum osobistej i wspólnotowej formacji jest Eucharystia.
Formacja na dany rok jest rozeznawana przez wybraną Radę Wspólnoty.
II. Grupy dzielenia
Grupy dzielenia pozwalają nawiązać relacje z innymi osobami, podzielić się doświadczeniem obecności Boga w życiu codziennym i wzrostem osobistej wiary. Mają one miejsce w kościele bądź w domach prywatnych. Za dobrą atmosferę spotkania, realizowanie kolejnych kroków formacji (tematów), przestrzeganie zasad dzielenia się wiarą w grupach, odpowiadają jej Animatorzy.
III. Rekolekcje
Wakacyjne rekolekcje wspólnotowe służą przede wszystkim budowaniu Wspólnoty: wzajemnemu poznawaniu się i rozwijaniu dobrych relacji. Są czasem spotkania z Bogiem i drugim człowiekiem. Mogą też mieć charakter formacyjny. Konkretny ich kształt wyłania się podczas modlitwy rozeznającej Rady Wspólnoty.
IV. Posługi
• Posługa na wyznaczonych Mszach Świętych w Parafii i niektórych nabożeństwach
• Szczególnym rodzajem służby „Effathy” jest prowadzona modlitwa uwielbienia, orędownicza i wstawiennicza
• Wspólnota angażuje się w dzieła Miłosierdzia, które są wyrazem troski o osoby potrzebujące wsparcia i pocieszenia
V. Współpraca
1) Wspólnota współpracuje ze wspólnotami należącymi do Ruchu Odnowy w Duchu Świętym (Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej)
2) Wspólnota może także współpracować z innymi wspólnotami i ruchami.
Członkowie Wspólnoty podjęli się przestrzegania Reguły.