Obraz dwóch drzew – jednego (jak człowieka z rękami wzniesionymi do góry) wyschniętego, z połamanymi gałęziami, z miejscami bez kory – licznymi ranami (ktoś tak może myśli o swoim życiu, czuje się uschły, niepotrzebny); i drugiego drzewa – pełnego owoców, życiodajnego, zasadzonego nad płynącą wodą – z zaproszeniem by w Bogu złożyć całe swe życie, że to Pan jest źródłem odbudowującym + Słowo z Jr 17, 7-8 „Błogosławiony mąż, który pokłada ufność w Panu, i Pan jest jego nadzieją. Jest on podobny do drzewa zasadzonego nad wodą, co swe korzenie puszcza ku strumieniowi; nie obawia się, gdy nadejdzie upał, bo zachowa zielone liście; także w roku posuchy nie doznaje niepokoju i nie przestaje wydawać owoców.” AMEN!
